Golubačka tvrđava

Srpski  English

golubacka_tvrdjavaUtvrđeni srednjovekovni grad Golubac je izgrađen na nepristupačnoj steni pored Dunava na mestu gde reka postaje poprilično uska i gde je bilo moguće pratiti ceo rečni saobraćaj.  Utvrđenje je sa jedne strane zaštićeno Dunavom, dok je sa ostalih strana zaštićeno kamenim masivom. Golubački grad ima veoma značajno mesto među spomenicima srednjovekovne vojne arhitekture. Sagrađen je 1335. godine kao pogranični grad i strateški važno utvrđenje. Utvrđenje ima sve karakteristike sistemskog utvrđenja. Pogodno je za borbu korišćenjem hladnog oružja, mada je pretrpelo značajne izmene nakon pojave artiljerije. Temelji utvrđenja su neregularni i potpuno u skladu sa konfiguracijom terena. Postojalo je devet kula visokih od 20 do 25 metara, pri čemu pet pripadaju ranijoj, a ostale četiri kasnijoj fazi izgradnje.  Kule su povezane gradskim zidinama. Kule su uglavnom kvadratne osnove sa drvenim etažima.

Istorijski podaci o Golubačkom gradu su prilično oskudni. Pretpostavlja se da su ga izgradili Mađari, verovatno u drugoj polovini 13. veka, kao utvrđenje koje treba da štiti teritorije na desnoj obali Dunava. Najstariji pisani izvori pominju 1337. godinu i srpsko/mađarske ratove. Utvrđenje je bilo u posedu Mađara, dok su okolna sela bila naseljena srpskim stanovništvom. Poraz srpske vojske na Kosovu 1389. godine je omogućio Turcima da uzmu u posed Golubački grad. U narednim godinama, sve do 1392. godine, Mađari su pokušali više puta da preotmu grad, ali bez uspeha. Ubrzo nakon bitke kod Angore 1402. godine, turski uticaj u ovoj oblasti biva oslabljen na neko vreme i Golubac biva pod srpskom kontrolom tokom vladavine Stefana Lazarevića. Golubac je imao burnu istoriju – bio je u posedu Mađara i pod Turcima sve do 1868 godine.

Istraživanja i konzervatorski radovi počinju 1969. i završavaju se 1987. godine.